پلاستر یا اندود لایه ای پوششی است که روی سطوح مختلف ساختمانی مثل دیوار ها، سقف، ستون و گاهی کف اجرا می شود تا سطحی صاف، یکدست و محافظ ایجاد کند که هم از نظر زیبایی و هم از نظر عملکرد فنی سازه را ارتقا بدهد. این لایه، نقش واسط بین بدنه خام ساختمان و پوشش نهایی مثل رنگ، کاغذ دیواری، سنگ دکوراتیو یا هر نوع رویه دیگر را بازی میکند و اگر درست انتخاب و اجرا شود میتواند عمر مفید دیوار و کیفیت نهایی نازک کاری را به شکل قابل توجهی افزایش دهد. در ترکیب پلاستر از مواد مختلفی مثل گچ، سیمان، آهک و در سیستم های جدید، افزودنی های پلیمری و الیافی استفاده می شود تا بسته به نوع پروژه، نیاز های متفاوتی مانند مقاومت مکانیکی، عایق کاری، سرعت اجرا و دوام برطرف شود.
پلاستر چیست؟ انواع پلاستر بر اساس متریال
انواع پلاستر را می توان بر اساس جنس ماده اصلی و کاربرد به چند گروه مهم تقسیم کرد که هر کدام رفتار و کاربری خاص خود را دارند که اگر این تفاوت ها به درستی شناخته شوند، انتخاب نوع مناسب برای هر بخش ساختمان و حتی تصمیم گیری آگاهانه برای خرید بلوک هبلکس و سیستم پوششی متناسب با آن خیلی راحت تر خواهد شد. سه نوع کلاسیک و پرکاربرد در پروژه های ساختمانی، پلاستر گچی، پلاستر سیمانی و پلاستر آهکی هستند و در سال های اخیر پلاستر های پلیمری و ترکیبی هم به عنوان نسل جدید اندود ها وارد بازار شده اند که بیشتر برای سازه های سبک و نما های مدرن مورد استفاده قرار میگیرند.
به خصوص در دیوارچینی با هبلکس، که در زمان خرید بلوک معمولاً نوع پلاستر پیشنهادی نیز هم زمان مد نظر قرار می گیرد تا سیستم دیوار از ابتدا به صورت یکپارچه طراحی شود. در کنار این تقسیم بندی اصلی، گاهی بر اساس موقعیت اجرا (داخلی یا خارجی)، شرایط محیطی (مرطوب، خشک، سرد، گرم) و یا نوع زیرکار (هبلکس، آجر، بتن، بلوک سبک) هم دسته بندی های جزئی تری تعریف می شود تا انتخاب نهایی دقیق تر و مهندسی تر انجام شود.
پلاستر گچی و ویژگی های آن
پلاستر گچی به دلیل وزن کم، زمان گیرش نسبتاً کوتاه و سطح بسیار صاف و قابل رنگ آمیزی یکی از محبوب ترین گزینه ها برای پوشش فضا های داخلی است و در عمل بخش زیادی از کارهای سفید کاری، شمشه گیری و اجرای تزئینات سقف و دیوار با همین نوع انجام می شود. این نوع پلاستر به خوبی می تواند ناهمواری های ظریف سطح را از بین ببرد و زمینه ای یکنواخت برای رنگ نهایی ایجاد کند ضمن اینکه رفتار حرارتی مناسبی دارد و تا حدی به عنوان عایق حرارتی و صوتی عمل می کند و حس راحتی بیشتری در فضا های مسکونی و اداری ایجاد می کند.
پلاستر سیمانی و نقش آن در سازه
پلاستر سیمانی بر پایه سیمان پرتلند، ماسه شسته و آب ساخته می شود و به عنوان یک اندود محکم و مقاوم بیشتر برای دیوار های خارجی، فضا های مرطوب، پارکینگ ها، رمپ ها و هر جایی که در معرض ضربه، سایش، باران و تابش مستقیم آفتاب است انتخاب میشود. این نوع پلاستر به خصوص وقتی با نسبت های صحیح، دانه بندی مناسب ماسه و عمل آوری استاندارد اجرا شود می تواند لایه ای بسیار ماندگار ایجاد کند که علاوه بر محافظت سازه، زمینه خوبی برای رنگ نما، پوشش های پایه سیمانی تزئینی یا حتی نصب سنگ و آجر نما فراهم می آورد پس یکی از مهم ترین دلایل برای استفاده پلاستر روی هبلکس همین مورد است
پلاستر آهکی
پلاستر آهکی که بر پایه آهک و مصالح دانه ای ریز شکل می گیرد سابقه طولانی در ساخت و ساز سنتی، بنا های تاریخی و معماری های نوین دارد و هنوز هم در پروژه هایی که نیاز به تبادل بخار رطوبت و کنترل رطوبت نسبی دیوار وجود دارد جایگاه خود را حفظ کرده است. این نوع پلاستر به دلیل ساختار متخلخل و قابلیت تنظیم رطوبت می تواند از تشکیل لکه های نم یا رشد قارچ تا حدی جلوگیری کند و از این جهت در دیوارهای قدیمی، بنا های مرمتی، فضا های با مصالح سنتی و یا ترکیب با رنگ های معدنی انعطاف پذیر، انتخاب حرفه ای محسوب می شود.
هرچند پلاستر آهکی از نظر مقاومت نهایی و سختی سطح، معمولاً به پای پلاستر سیمانی نمی رسد اما در عوض انعطاف پذیری بیشتری در برابر تغییر شکل های جزئی دیوار دارد و به همین خاطر در خیلی از کار های مرمتی یا روی مصالحی مثل خشت، سنگ های نرم و آجر های قدیمی ارجحیت پیدا می کند.
پلاستر های پلیمری و سیستم های ترکیبی
با توسعه فناوری مواد ساختمانی، پلاستر های پلیمری و اصلاح شده وارد بازار شده اند که در آنها از رزین ها و افزودنی های خاص برای افزایش چسبندگی و کنترل جمع شدگی، بهبود انعطاف پذیری و مقاومت بهتر در برابر ترک استفاده می شود. این اندود ها به ویژه روی سازه های سبک، دیوار های پیش ساخته، بلوک های هبلکس و سیستم هایی که حرکت های خفیف یا تغییرات مکرر دما و رطوبت دارند عملکرد قابل توجهی از خود نشان می دهند و می توانند لایه ای نسبتاً نازک اما پایدار و یکنواخت ایجاد کنند.
- دوشنبه ۲۴ آذر ۰۴ ۱۶:۵۳
- ۴ بازديد
- ۰ نظر
